تبلیغات

ابزار هدایت به بالای صفحه

پایگاه اطلاع رسانی اسرم - ستاره پنجم /ولادت حضرت امام محمد باقر علیه السلام مبارک
 
پایگاه اطلاع رسانی اسرم
                                                        
درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : asram i
مطالب اخیر
نویسندگان
نظرسنجی
میزان رضایت شما از سایت؟








برچسبها
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

ولادت:

امام محمد باقر(علیه السلام) در روز اول رجب سال 57 هجرى در مدینه منوّره دیده به جهان گشود، و بار دیگر خورشیدى در آسمان امامت و ولایت طالع گردید.

نام و كنیه:

نام آن حضرت «محمّد» و كنیه آن بزرگوار «أبا جعفر» بود، و از طرف رسول گرامى اسلام ملقب به «باقر» شده بود، و در بین مردم معروف به «باقر العلوم» گشته بود، به معنى شكافنده علوم، و علت هم آن بود كه در زمان آن حضرت زمینه مساعدى براى نشر علوم و معارف اسلامى پدیدار شد كه تا زمان امامت فرزند بزرگوارشان یعنى امام صادق(علیه السلام) امتداد یافت، و بیشتر روایاتى كه در دست است از این دو امام بزرگوار است، و در زمان ایشان بود كه عده زیادى از محضرشان استفاده كرده و معارف اسلام و علوم آل محمد(صلى الله علیه وآله) را در سر تا سر دنیاى اسلام منتشر كردند.

پدر و مادر

پدر بزرگوار امام محمد باقر(علیه السلام) حضرت امام زین العابدین و سید الساجدین على بن الحسین(علیه السلام)، و مادر مكرمه آن حضرت دختر امام مجتبى(علیه السلام) به نام «ام عبدالله» و از این جهت آن حضرت از پدر و مادر منتسب به خاندان گرامى رسول اكرم(صلى الله علیه وآله) بودند.

گوشه اى از فضایل و مناقب آن حضرت:

حضرت امام محمّد باقر(علیه السلام) از میان برادران خویش جانشین پدرش على بن الحسین(علیهما السلام) و وصىّ و امام پس از او بود، و در فضیلت، و دانش، و زهد و بزرگوارى بر همگان برترى داشت. مرحوم مفید در این باره مى نویسد: از همه برادران در میان شیعه و سنّى نامش بلندتر و در قدر و مرتبه بزرگ تر بود، و از هیچ یك از فرزندان امام حسن و امام حسین(علیهما السلام) آن اندازه از علم دین و آثار و روایات و علوم قرآن و فنون مختلف آشكار نشد كه از آن حضرت به ظهور پیوست، و بازماندگان از صحابه رسول خدا(ص) و بزرگان از تابعان و رؤساى فقهاى مسلمین همگى معالم دین و احكام را از این بزرگوار روایت كرده اند، و در فضل و دانش سرآمد دانشمندان و ضرب المثل همگان بود، و در وصف علم و دانش او شعرا و نویسندگان اشعارى سروده و قلم فرسایى ها كرده اند.

بشارت پیامبر به جابر:

در روایتى امام صادق(علیه السلام) از امام محمّد باقر(علیه السلام) نقل مى كند كه فرمود: روزى بر جابربن عبدالله انصارى وارد شدم، پس بر او سلام كردم، و او جواب سلام داده و پرسید: كیستى؟ و این در حالى بود كه جابر نابینا شده بود. من گفتم: محمّدبن علی بن الحسین هستم، جابر گفت: پسر جان پیش بیا، من به نزدیك او رفتم و او دست مرا بوسید، سپس خواست پاى مرا ببوسد من نگذاشتم، بعد گفت: رسول خدا(صلى الله علیه وآله) تو را سلام رسانیده، من گفتم: درود و رحمت و بركات خدا بر رسول او باد، اى جابر چگونه رسول خدا(صلى الله علیه وآله) به من سلام رسانید؟ گفت: روزى خدمت آن حضرت بودم، به من چنین فرمود: اى جابر شاید تو زنده بمانى تا مردى از فرزندان مرا دیدار كنى كه نامش محمّدبن على بن الحسین است، كه خدا نور و حكمت بدو بخشید، پس اى جابر سلام مرا به او برسان. و از عبدالله بن عطاى مكّى كه یكى از دانشمندان است نقل شده كه گفت: ندیدم دانشمندان را نزد هیچ كس آنقدر احساس كوچكى و كم قدرى كنند كه نزد امام محمّد باقر(علیه السلام) احساس مى كردند، و من خودم حكم بن عتیبه را با آن قدر و منزلت دیدم كه همچون كودكى بود كه نزد استاد خود نشسته است. و جابربن یزید جعفى با آن علم و دانشى كه داشت هرگاه چیزى از آن حضرت روایت مى كرد چنین تعبیر مى نمود: براى من حدیث كرد وصىّ اوصیاء، و وارث علوم انبیاء، محمّدبن على بن الحسین(علیهما السلام). و عبدالرحمن حجّاج از امام صادق(ع) نقل كرده كه آن حضرت فرمود: محمّدبن منكدر (یكى از دانشمندان اهل سنت) مى گفت: باور نداشتم على بن الحسین فرزندى به یادگار گذارد كه فضل و دانشش مانند خود او باشد تا اینكه پسرش محمّدبن على را دیدم، پس من خواستم او را موعظه كنم و اندرز دهم ولى او مرا موعظه كرد، اصحابش به او گفتند: به چه چیز ترا موعظه كرد؟ گفت: من در ساعتى كه هوا بسیار گرم بود به سوى جایى از اطراف مدینه بیرون رفتم، در راه به محمّدبن على برخوردم ـ و او مردى تنومند و فربه بود ـ دیدم بر دوش دو غلام خود تكیه زده بود، من با خود گفتم: بزرگى از بزرگان قریش در این هواى گرم با این حال براى به دست آوردن مال دنیا بیرون آمده، هم اكنون او را موعظه خواهم كرد. به همین قصد نزدیك او شدم و گفتم خداى كارت را اصلاح كند، بزرگى از بزرگان قریش در این گرما با این حال از خانه در طلب دنیا بیرون آمده، اگر مرگ ترا در این حال دریابد چه خواهى كرد؟ آن حضرت دست از روى دوش آن دو غلام برداشت و روى پا ایستاد و گفت: به خدا قسم اگر مرگ مرا در این حال دریابد در حال طاعت و عبادت خداوند از دنیا رفته ام، زیرا در این گرما كار مى كنم براى آنكه دست خویش به سوى مردم و امثال تو دراز نكنم، بلى من تنها از یك حالت مى ترسم، و آن حالى است كه مرگ مرا دریابد و در حال معصیتى از معاصى خداوند متعال باشم، پس به آن حضرت گفتم: خداى ترا رحمت كند خواستم ترا موعظه كنم، لكن تو مرا پند دادى.

كلامى از امام باقر(ع)

در اینجا این مقال كوتاه را با دو حدیث از امام باقر(ع) به پایان مى بریم. 1. آن حضرت از پدرانش از رسول خدا(ص) روایت كرد كه آن حضرت فرمود: سخت ترین كارها سه چیز است. اوّل: مواسات برادران دینى در مال، دوّم: آنكه در برخورد با مردم جانب انصاف را داشته باشى، سوم: یاد خداوند در هر حال. 2. حسن بن صالح مى گوید: از امام محمّد باقر(ع) شنیدم كه فرمود: آمیخته نشده است چیزى به چیز دیگر كه بهتر از آمیخته شدن حلم و بردبارى به علم و دانش باشد. در پایان بار دیگر این مناسبت بزرگ را به همه شیعیان تبریك گفته و امیدواریم همه ما سعادت آن را داشته باشیم كه از شیعیان آن حضرت به شمار آییم.
منبع:پایگاه اطلاع رسانی حضرت آیت الله لنکرانی




نوع مطلب : اجتماعی، مذهبی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


 
   
تحلیل آمار سایت و وبلاگ